خاکریز من، خاکریز ایمان و اندیشه

ایام­‏ ‏‏الله دهه مبارک فجر در راه است.

شاید هیچ­‏­­ کس به اندازه ما ناشکر نعمت بزرگ انقلاب نباشد!

همین است که مدتهاست به خود مشغولیم.

بگذریم …

«خنجر و شقایق»، فیلم مستندی‏ست از مقاومت مظلومانه‏ی ملت مسلمان بوسنی و هرزگوین در برابر تجاوز وحشیانه‏ی متمدنین مغرب زمین! و البته این‏بار نه در آفریقا یا آسیا یا آمریکای جنوبی، که در قلب اروپا؛ و در ده قسمتِ حدوداً ۲۰ دقیقه‏ای تدوین شده است.

کارگردان، نادر طالب‏زاده، و نویسنده و گوینده‏ی متن، همان مرد نام‏آشنای روایت فتح، سید مرتضی آوینی.

آنچه در پی می­آید صحنه‏ای از فیلم را روایت می‏کند:

***

به بوی نافه‏ای کاخر صبا زان طره بگشاید

دل ای دلم دل ای دلم، دل ای دلم دل ای دلم

[گوینده متن:] راننده‏ی اتومبیل ما که جنگ‏آوری بوسنیایی‏ست با رضا هم‏آوازی می‏کند.

ماه‏ها زندگی در افغانستان رضا را به تم‏های موسیقی افغانی علاقمند کرده است.

رزمنده‏ی بوسنیایی مفهوم شعرها را نمی‏فهمد و فقط می‏کوشد که ریتم را نگه دارد و ترجیع‏بندها را تکرار کند.

ناگهان رضا لحن خود را تغییر می‏دهد و آوازی با تم افغانی در مدح رسول‏الله می‏خواند.

تنها شنیدن نام حضرت رسول(ص) راننده‏ی ما را به گریه می‏اندازد.

رضا که سخت متأثر شده است، اظهار تعجب می‏کند و می‏کوشد که او را تسلی دهد.

من به درون آینه زوم می‏کنم تا او را در این حال گیر بیندازم.

آیا چیزی بیشتر از این برای گفتن باقی مانده است؟