جناب آقای دکتر سبزهپرور در پاسخ به مطلب پیشین، انتقاداتی را به پست الکترونیک شخصی بنده ارسال کردند.
بنده نیز در پاسخ به ایشان چند سطری نگاشتم. فکر میکنم درج آن در وبلاگ میتواند مفید باشد تا بحث روشنتر شود و شاید سایر دوستان را به مشارکت ترغیب نماید.
در جریان جلسات درس «حکومت اسلامی» جناب استاد قاسمیان در حوزه علمیه مشکوه، در نظر داشتم پیرامون بحث ولایت فقیه و حکومت اسلامی در زمان غیبت امام معصوم (عجلالله تعالی فرجه الشریف)، مطالبی خدمت دوستان عرضه شود.
سعی میکنم ساختار استدلالات کاملا منطقی و ادبیات متن علمی باشد.
پست حاضر، اولین مطلب از این مجموعه خواهد بود.
کتاب گرانقدر «وسائل الشیعه»، اثر فقیه بزرگ «شیخ حرّ عاملی»، در اگرچه فیالواقع مشتمل بر روایات حضرات معصومین(ع) است، اما کتابی فقهی محسوب میشود.
شیخ حرّ عاملی مشربی «اخباری» دارند و در ظاهر کتاب فقهی ایشان اثری از «اصول» دیده نمیشود. «وسائل الشیعه» تنها مشتمل بر روایات حضرات معصومین(ع) است و شیخ تنها در مواردی ذیل برخی روایات توضیحاتی نگاشتهاند. روایات در قالب ابواب مختلف تقسیمبندی شدهاند و عنوان هر باب در واقع نظر فقهی شیخ محسوب میشود. از این رو شاید برخی روایات ذیل چند باب آورده شده باشند و همچنین نگارنده برخی از روایات را «تقطیع» نموده و تنها بخش مرتبط با عنوان باب را ذکر کردهاند.
تلاوت آیات ابتدایی سوره مبارکه شمس توسط قاری جوان مصری محمود شحات انور، برایم بسیار دلنشین بود.
ایشان فرزند کوچک قاری برجسته مصری محمد شحات انور هستند.
ایام الله دهه مبارک فجر در راه است.
شاید هیچ کس به اندازه ما ناشکر نعمت بزرگ انقلاب نباشد!
همین است که مدتهاست به خود مشغولیم.
بگذریم …
«خنجر و شقایق»، فیلم مستندیست از مقاومت مظلومانهی ملت مسلمان بوسنی و هرزگوین در برابر تجاوز وحشیانهی متمدنین مغرب زمین! و البته اینبار نه در آفریقا یا آسیا یا آمریکای جنوبی، که در قلب اروپا؛ و در ده قسمتِ حدوداً ۲۰ دقیقهای تدوین شده است.
کارگردان، نادر طالبزاده، و نویسنده و گویندهی متن، همان مرد نامآشنای روایت فتح، سید مرتضی آوینی.
آنچه در پی میآید صحنهای از فیلم را روایت میکند:
۲۷ آذر، سالروز شهادت آیتالله دکتر محمد مفتح و به عنوان «روز وحدت حوزه و دانشگاه» نامگذاری شده است.
مطلب زیر بخشی از سخنرانی آیتالله جوادی آملی در خطبههای نماز جمعه در اردیبهشتماه سال ۱۳۸۷ است.
گرچه شاید برایتان تکراری باشد، اما مفید خواهد بود، انشاءالله.
***
این بزرگواران [دانشگاهیها] خیال میکنند منظور از دانشگاه اسلامی آن است که هر دانشکده نمازخانه داشته باشد یک، کلاس پسر و دختر از هم جدا بشود دو، حجاب محفوظ باشد سه، حرفهای خلاف در دانشگاهها نزنند چهار، شبهای جمعه دعای کمیل باشد پنج، شبهای چهارشنبه دعای توسل باشد شش …
این معنای اسلامی شدن دانشگاه نیست! اینها کار خوبیست، اینها از مسجد و حسینیه هم بر میآید، اینها مسلمان تربیت کردن است …
اما آن خطری که همیشه در راه بود و همیشه در راه است، و از زیر ویروسیست نفوذی، آن است که متون درسی سکولار است …
ادامه پست پیشین:
***
در میان راه وقایع زیادی رخ داد. تا نیمهی راه بلکه تا دو سوم راه هنوز سیمای حرکت اباعبدالله این بود که مردم کوفه از او دعوت کردهاند. اباعبدالله و یاران و اصحابشان میآیند به کوفه تا آنجا فرمانروا بشوند. ولی در منزل ثعلبیه دو نفر آمدند خدمت امام عرض کردند ما خبری داریم. علانیه بگوییم یا در جلسهی سری؟ فرمود نه، من چیز سری ندارم از اصحاب و یاران خودم، علانیه بگویید. گفتند ما در کمی پیش از اینکه به اینجا برسیم به یکی از مسافران که از کوفه میآمد برخورد کردیم. مرد بسیار مورد اعتمادی است. گفت من از کوفه بیرون آمدم در حالی که مسلم بن عقیل، نمایندهی حسین، هانی بن عروه و عبدالله بن یقطر، بزرگترین و سرشناسترین حامیان حسین در کوفه کشته شدند. حضرت فرمود: انا لله و انا الیه راجعون.
ادامه پست پیشین:
***
دو سه نفر از عقلای مدینه با معاویه ملاقات کردند. گفتند: این راهی که تو میروی راه درستی نیست. تو نمیتوانی با تهدید و زور با این چهار نفر مقابله کنی. هر چند این چهار نفر الان نه حکومت در دستشان هست، نه سپاه دارند، نه لشکر دارند، هیچ چیز ندارند. اما استخوان و شخصیت آنها تو را خرد میکند. صلاح در این است که بیش از این سر به سر اینها نگذاری. برو حج و برگرد. ولی معاویه از آنهایی بود که وقتی دنبال یک هدف را میگرفت، از هیچکاری فروگذار نمیکرد تا به هدف برسد. آمد مکه. در مکه که یک مجمع بزرگ اسلامی بود معاویه باز با این چهار نفر برخورد کرد. در آنجا خیلی به آنها خوش آمد گفت. خیلی محبت کرد. خیلی احترام کرد. خودش اسب و نوکر فرستاد از آنها خواهش کرد به مجلس معاویه بیایند. این چهار نفر دیدند سیاست معاویه عوض شده، در مدینه با آن خشونت و تلخی و گستاخی، در مکه با این رویهی نرم و آرام! چه خبر شده؟ چهار نفری با هم جلسه کردند. گفتند کاسهای زیر نیمکاسه است. باید ما قبلاً خودمان را برای برخورد با معاویه آماده کنیم. معاویه اتفاقاً به فاصلهی کمی از این چهار نفر دعوت کرد که در یک جلسهی خصوصی با او ملاقات کنند.
آنچه پیشروی دارید، روایتی دیگر است ار این روزها …
از زبان شهید مظلوم، محمدحسین حسینی بهشتی
به خاطر طولانی بودن متن، آنرا در سه قسمت عرضه میکنم.
زبان داستانگونه متن ملالآور نیست! امیدوارم تا آخر همراه باشید.
***
بسم الله الرحمن الرحیم؛ الحمدلله رب العالمین، فاطر السماوات و الأرضین و الصلوة و السلام علی جمیع انبیائه و رسله و هداة خلقه، سیما عبده و رسوله الی خلقه و أمین وحیه، سید المرسلین و خاتم النبیین، مولانا أبی القاسم محمد و علی آله و أصحابه سیما الأئمة الهداة من أهل بیته و السلام علی عباده الصالحین.
بحثی است من مخصوصاً برای اینکه کسانی که کمتر آشنایی دارند، بخصوص نونهالانمان که تازگی با این مسائل آشنایی دارند قبلاً خلاصهای از آنچه تاریخ کربلا نامیده میشود عرض کنم تا بعد به بررسی مطلب برسم و بحث اصلیمان.
دیدگاههای تازه